Podgrzewanie zimnej wody latem: niedoceniane zagrożenie higieniczne

W przypadku wzrostu temperatura zimnej wody powyżej 25 °C może mieć to negatywny wpływ na higienę wody pitnej. Ponieważ taki zakres temperatur sprzyja namnażaniu się bakterii Legionelli.

Legionella występuje naturalnie w wodzie pitnej, ale w niewielkich stężeniach z reguły nie stanowi zagrożenia. Sytuacja staje się krytyczna dopiero wtedy, gdy zaczyna nadmiernie się namnażać z powodu stagnacji lub zbyt wysokich temperatur. Optymalne warunki do rozwoju bakterii Legionelli panują w zakresie temperatur od 25 °C do 45 °C. Szczególnie niebezpieczny jest zakres temperatur od 35 °C do 45 °C.

Dlatego administratorzy zwłaszcza latem powinni monitorować temperaturę zimnej wody i dbać o regularną wymianę wody.

Utrzymujące się wysokie temperatury zewnętrzne mogą spowodować, że rury z zimną wodą oraz znajdująca się w nich woda ulegnie nagrzaniu. W czasie wakacji efekt ten często się nasila: Wiele budynków, takich jak na przykład szkoły, jest w tym okresie użytkowana mnie intensywnie i rzadziej wietrzona. W rezultacie w budynku gromadzi się ciepło.

Dla instalacji wody pitnej oznacza to: Im cieplejsze otoczenie instalacji, tym większe jest ryzyko, że woda w rurach również się nagrzeje.

Niewłaściwe ułożenie rur i rzadko używane punkty poboru

Oprócz wysokich temperatur na zewnątrz również uwarunkowania konstrukcyjne mogą przyczyniać się do tego, że zimna woda nagrzewa się w instalacji. Nowoczesne przegrody zewnętrzne budynków są często bardzo szczelne. I chociaż z punktu widzenia oszczędności energii jest to uzasadnione, może to jednak powodować, że ciepło dłużej jest zatrzymywane w budynku. Z drugiej strony montuje się coraz bardziej złożone instalacje wody pitnej. Sytuacja ta staje się szczególnie krytyczna, gdy rury z zimną wodą przebiegają przez pomieszczenia o wysokiej temperaturze lub znajdują się w bezpośrednim sąsiedztwie rur, w których płynie ciepła woda.

Do tego dochodzą jeszcze rzadko używane punkty poboru wody. Szczególnie w szkołach, obiektach sportowych czy budynkach publicznych ich wykorzystanie w czasie wakacji znacznie spada lub całkowicie ustaje. Przez to woda dłużej pozostaje w instalacji.

Sutek: długa stagnacja w przewodach instalacji wody pitnej przy jednoczesnym wzroście temperatury zimnej wody, co przekłada się na zwiększone ryzyko niebezpiecznego dla zdrowia namnażania się bakterii Legionelli.

Spłukiwania antystagnacyjne można zasadniczo przeprowadzać ręcznie – jednak zwłaszcza w dużych budynkach z wieloma punktami poboru wody wiąże się to z dużym nakładem pracy personelu. Ponadto spłukiwania muszą być przeprowadzane w sposób niezawodny, zgodnie z harmonogramem oraz odpowiednio dokumentowane.

Bardziej efektywnym rozwiązaniem są systemy zarządzania wodą. Za pomocą Systemu Gospodarowania Wodą SWS firmy SCHELL można połączyć sieciowo całą armaturę elektroniczną w budynku i sterować nią centralnie. Dzięki temu procesy spłukiwania mogą być wykonywane automatycznie, sterowane czasem lub temperaturą oraz dokładnie dokumentowane.

Za pomocą rozwiązania w chmurze SMART.SWS zarządzanie wodą jest ponadto możliwe z dowolnej lokalizacji. Administratorzy i Facility Managerowie mogą zdalnie uzyskać podgląd, sterować i dokumentować procesy spłukiwania, parametry armatury oraz komunikaty systemowe. Zwłaszcza w okresie wakacyjnym oraz przy wysokich temperaturach na zewnątrz można w elastyczny sposób dostosować częstotliwość spłukiwania, na przykład skracając częstotliwość wymiany wody z dwóch dni do jednego. Nie trzeba w tym celu wchodzić do budynku.